Benjamin çiçeği, dutgiller familyasından gelen, parlak yeşil yapraklı ve dekoratif bir iç mekan bitkisidir. Bilimsel adı Ficus benjamina olan bu bitki, halk arasında "Ağlayan İncir" olarak da bilinir. Genellikle ofislerde ve evlerde süs bitkisi olarak yetiştirilir. İnce dalları ve zarif gövde yapısıyla bulunduğu ortama estetik bir hava katar.

Bu bitki tropikal iklim kökenli olup ağaç formunda büyüme eğilimindedir. İç mekanlarda yetiştirildiğinde hava kalitesini artırma özelliğiyle dikkat çeker. Doğru bakım koşulları sağlandığında uzun yıllar yaşayabilir. Yaprakları oval şekillidir ve uç kısımları sivridir. Hem koyu yeşil hem de alacalı (beyaz-sarı karışımlı) yapraklı türleri mevcuttur.

Benjamin çiçeği, hızlı büyüme potansiyeline sahip, odunsu gövdeli ve her mevsim yeşil kalabilen dayanıklı bir bitkidir. Ortam değişikliğine karşı hassas olsa da yerini sevdiğinde hızla gelişir. NASA tarafından yapılan araştırmalara göre, bulunduğu ortamdaki havayı temizleyen bitkiler grubunda yer alır.

Benjamin çiçeğinin bilinen özellikleri şunlardır:

Benjamin çiçeği, doğal ortamında Güney Asya ve Avustralya'nın sıcak tropikal yağmur ormanlarında yetişir. Kendi doğal habitatında, yani dışarıda, devasa ağaç boyutlarına ulaşabilir. Tropikal bir bitki olduğu için don olaylarının görüldüğü soğuk bölgelerde dışarıda yaşayamaz. Sıcak ve nemli iklimler onun gelişimi için idealdir.

İç mekanlarda ise evlerin ve ofislerin aydınlık köşelerinde yetiştirilir. Doğrudan güneş ışığına maruz kalmayan ama bol gün ışığı alan yarı gölge alanlarda en iyi performansı gösterir. Türkiye gibi ılıman iklimlerde genellikle saksı bitkisi olarak iç mekanlarda tercih edilir. Kış bahçelerinde veya kapalı balkonlarda da uygun sıcaklık sağlandığında yetişebilir.

Benjamin çiçeği bakımı; aydınlık bir konum, düzenli sulama ve yüksek nem oranı sağlandığında oldukça kolaydır. Bitkinin sağlıklı kalması için oda sıcaklığının ani değişimlerden uzak tutulması gerekir. Tropikal kökenli olduğu için yapraklarına spreyle su sıkılması nem ihtiyacını karşılar. Ayrıca yaprakların üzerinde biriken tozların nemli bir bezle silinmesi bitkinin nefes almasını kolaylaştırır.

Bakım sürecinde en kritik nokta bitkinin yerinin sık sık değiştirilmemesidir. Benjamin çiçeği yer değişimine karşı hassastır ve strese girip yaprak dökebilir. Bitki hava akımından (cereyan) korunmalı, klima veya kalorifer peteği önüne konulmamalıdır. Toprağı kontrol edilerek sulama yapılmalı ve köklerin suda boğulması engellenmelidir.

Benjamin çiçeği, genellikle ilkbahar veya yaz aylarında alınan tepe çeliklerinin (dalların uç kısımları) suda veya toprakta köklendirilmesiyle çoğaltılır. Sağlıklı bir ana bitkiden yaklaşık 10-15 cm uzunluğunda, üzerinde 2-3 yaprak bulunan bir dal kesilir. Bu dal bir bardak suda kökleri çıkana kadar bekletilir ve ardından toprağa dikilir. Alternatif olarak kesilen dal doğrudan nemli bir toprağa dikilip üzeri şeffaf bir poşetle kapatılarak sera etkisi yaratılabilir.

Budama işlemi, bitkinin şeklini korumak ve daha gür büyümesini teşvik etmek amacıyla tercihen ilkbahar aylarında yapılır. Kurumuş, sararmış veya bitkinin dengesini bozan aşırı uzamış dallar keskin ve temiz bir budama makasıyla kesilir. Budama yapmak, bitkinin iç kısımlarının hava ve ışık almasını sağlar. Kesilen yerlerden çıkan beyaz süt (lateks) cildi tahriş edebilir, bu yüzden eldiven kullanmak faydalıdır.

Benjamin çiçeği için en önemli nokta, tabanı delikli ve drenajı iyi olan bir saksı seçmektir. Köklerin aşırı suda beklemesini önlemek için saksı tabağında biriken suyun mutlaka dökülmesi gerekir. Çok büyük saksılar kök gelişimine enerji harcatacağı için bitkinin gövde büyümesini yavaşlatır, bu yüzden bitkinin kök yapısına tam oturan, ne çok dar ne çok geniş bir saksı tercih edilmelidir.

Benjamin çiçeği, aydınlık, havadar ancak doğrudan güneş ışığı almayan yarı gölge alanları sever. Özellikle doğu veya batı cepheli pencerelerin yakınları, sabah veya akşam güneşi alan aydınlık köşeler idealdir. Hava akımının (cereyan) olduğu kapı girişlerinden, ısıtıcı yanlarından ve klimanın doğrudan üflediği noktalardan kesinlikle uzak tutulmalıdır.

Sulama sıklığı mevsime ve ortamın sıcaklığına göre değişir, ancak temel kural toprağın üst kısmı kuruduğunda su vermektir. Yaz aylarında haftada 1-2 kez sulama gerekebilirken, kış aylarında bitki dinlenmeye geçtiği için bu süre uzatılmalı ve toprak tamamen kurumadan sulanmamalıdır. Kullanılan suyun oda sıcaklığında ve kireçsiz (dinlendirilmiş) olması bitkinin sağlığı için önemlidir.

Toprak değişimi genellikle 2 yılda bir, bitkinin büyüme dönemi olan ilkbahar aylarında yapılmalıdır. Bitki saksısından nazikçe çıkarılır, kökleri zarar görmeden eski topraktan arındırılır ve sadece bir numara büyük saksıya, organik maddece zengin, geçirgen bir toprak karışımıyla dikilir. Çok sık toprak değiştirmek bitkiyi strese sokabilir, bu yüzden sadece kökler saksıya sığmadığında değişim yapmak en doğrusudur.

Benjamin çiçeğinin yaprak dökmesinin en temel sebebi ani yer değişikliği ve ortam sıcaklığındaki dalgalanmalardır. Işık yetersizliği, hava akımına (cereyan) maruz kalma, aşırı sulama veya toprağın çok kuru kalması da yoğun yaprak dökümüne yol açar. Eğer bakım koşulları düzeltilirse ve bitki yeni yerine alışırsa dökülme durur ve yeni yapraklar çıkar.

Benjamin çiçeği, pek çok kültürde barışı, huzuru ve evdeki bolluğu temsil eder. Dayanıklı yapısı ve uzun ömrü nedeniyle sadakatin ve güvenin sembolü olarak kabul edilir. Negatif enerjiyi dağıttığına ve bulunduğu ortama pozitif bir hava kattığına inanılır, bu yüzden yeni iş tebriklerinde veya ev hediyesi olarak sıkça tercih edilir.

Spiritüel anlamda ise bu bitki, ruhsal gelişimi ve aydınlanmayı simgeler. Bazı inanışlara göre, yapraklarının aşağıya doğru sarkık duruşu alçakgönüllülüğü ifade eder. Ayrıca Tayland'ın başkenti Bangkok'un resmi ağacı olarak bilinir ve kutsal sayılan incir ağacı ailesinin saygın bir üyesidir.